chopinmazovia.pl

Chirurgia szczękowo-twarzowa i stomatologiczna Chirurgia szczękowo-twarzowa - zajmuje się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy - aż po dół przedni czaszki włącznie - , prócz tego szyi. Jest podspecjalnością stomatologii , a dodatkowo chirurgii. Leczenie chorób zatok szczękowych Zatoki to wypełnione powietrzem dwoiste przestrzenie - rozmieszczone symetrycznie wokół nosa i oczu. Zatoki przynosowe są parzyste - tj. podwójne i składają się 2 zatok czołowych, 2 szczękowych, błędnika sitowego (komórki sitowe) i 2 zatok klinowe koło ucha. Swego rodzaju stanowią przedłużenie jam nosa. Największe objętościowo są zatoki szczękowe znajdujące się po obu serwisach nosa. Ich pojemność wynosi ok. 15 ml, ściana górna stanowi dno oczodołu, ściana przednio - dolna graniczy z zębami górnymi. Zatoki czołowe - zlokalizowane mniej więcej nad oczami, zaś pozostałe są głębiej (za nasadą nosa). Z reguły zatoki powinny posiadać znakomity kontakt z jamą nosową.Objawy. Zapalenie zatok przynosowych może obejmować wyłącznie zatoki szczękowe - i być wywołane  przykładowo. poprzez infekcję zębów i okostnej (tzw. zapalenie zębopochodne). Przeważnie obejmuje ogół zatok okołonosowych. W przypadku zapalenia zatoki szczękowej jest to ból szczęki, górnych zębów albo policzka. Leczenie chirurgiczne stosuje się, gdy uzasadnia się ustabilizowane zmiany chorobowe - np. patologiczne zmiany w zatokach, wady budowy nosa i zatok.Chirurgiczne leczenie zatok posiada na celu:- usunięcie chorych tkanek, z maksymalnym zachowaniem pozostałych odcinków błony śluzowej- utworzenie dobrego połączenia zatok z jamą nosową- objęcie już pierwszym zabiegiem wszystkich zatok przynosowych, w których toczy się proces chorobowy. Podjęcie decyzji o leczeniu chirurgicznym zatok wymaga dokładnej diagnostyki obrazowej. Wartościowy diagnostycznie obraz dostarcza aktualnie tomografia komputerowa (albo techniki o podobnej jakości). Technika zabiegów. W leczeniu chirurgicznym przewlekłego zapalenia zatok - obok klasycznych metod operacji zatok - w zwiększającym się stopniu wykorzystuje się mikrochirurgię wewnątrznosową i umożliwiającą ją technologię endoskopową. Techniki te minimalizują uszkodzenia ciała chorego i skracają znakomicie czas rehabilitacji. Chirurgia ortognatyczna (korekcje wad rozwojowych żuchwy i szczęk) Chirurgia ortognatyczna pozwala na leczenie wrodzonych wad zgryzu wynikających z dysproporcji rozwojowych kości twarzoczaszki. Misją leczenia jest poprawa zadań układu stomatognatycznego przez poprawę warunków zgryzowych , a ponadto, co też istotne, poprawę rysów twarzy pacjenta. Objawy. Ogólnie można powiedzieć, że wszelkie wrodzone wady kostne zgryzu prowadzą do zaburzeń zadań takich jak prawidłowa praca stawów skroniowo-żuchwowych, gryzienie pokarmów i połykanie, a wręcz mowa. Negatywnie wpływają także na rysy twarzy. Z nierzadko nasilają schorzenia przyzębia oraz zwiększają ryzyko wystąpienia próchnicy zębów. Technika zabiegów. Wykonywane zabiegi w zakresie chirurgii ortognatycznej obejmują zabiegi osteotomii, czyli przecięcia kości szczęki i żuchwy. Dzięki uzyskanej ruchomości, możliwe jest ustawienie kości szczęk w pożądanej pozycji względem siebie.